Από τις αρχές του 20ου αιώνα, η ισλαμική θρησκεία απέκτησε σαφή πολιτικό χαρακτήρα, αποτελώντας το βασικό στοιχείο ταυτότητας του μουσουλμανικού κόσμου, που απέβλεπε στην απελευθέρωσης του από την χειραγώγηση της Δύσης. Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 ο πολιτικός χαρακτήρας του Ισλάμ γίνεται εντονότερος, καθώς χρησιμοποιείται από τα λεγόμενα συντηρητικά αραβικά καθεστώτα ως αντίβαρο στις σοσιαλιστικές – μαρξιστικές ιδεολογίες, που φαίνεται να θριαμβεύουν στον Τρίτο Κόσμο.

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 εναντίον των ΗΠΑ, όμως, αλλοιώνουν την φύση του πολιτικού Ισλάμ, το οποίο χρησιμεύει πλέον ως ιδεολογική βάση τρομοκρατικών οργανώσεων, ενώ η κατάρρευση κρατών όπως η Συρία και η Λιβύη μετά τις εξεγέρσεις του 2011, το αναδεικνύουν ως μείζονα περιφερειακή και διεθνή ασύμμετρη απειλή.

Στόχος του μαθήματος είναι αφ΄ενός να καταδειχθεί ο διαχωρισμός ανάμεσα στο Ισλάμ ως θρησκεία και του Ισλάμ ως πολιτική ιδεολογία, καθώς επίσης και να καταδείξει την απόσταση που χωρίζει το πολιτικό Ισλάμ από την ισλαμική τρομοκρατία. Αφ΄ εταίρου, στόχος είναι να γίνει σαφής η φύση του πολιτικού Ισλάμ ως μέσο πάλης για την κατάκτηση και άσκηση της εξουσίας.

Επιστροφή στο Πρόγραμμα Σπουδών ➯

Ενδεικτική βιβλιογραφία

Βατικιώτης Π. Ισλάμ και κράτος, Παπαζήση, Αθήνα., 2000.

Χαλαζιάς Χρ. Το πολιτικό Ισλάμ. Σιδέρης, Αθήνα, 2008.

Murden S. Islam, the Middle East and the New Global Hegemony. Lynne Rienner Publishers, London, 2002

Joffe G. (ed.) Islamist Radicalisation in North Africa. Politics and Process, Routledge 2012

Hafez M. , Why Muslims Rebel: Repression and Resistance in the Islamic World, Lynne Rienner Publishers 2004.